Geschiedenis
1986

Als 18 jarige verliet ik als student meubelmaker het T.I.O. te Overpelt om een plaats te veroveren op de arbeidsmarkt. Op deze manier kon ik mijn hebbedingetjes van dat moment aankopen. Maar op 20 jarige leeftijd kreeg ik steeds meer de drang om anders te leven en onze wereld te verkennen en te zien. Toch duurde het 4 jaar voordat ik de stap in het ongewisse zette.
1990
In Maart 1990 heb ik de eerste voor mij grote stap ondernomen en reisde met vrienden naar Indonesië. Daar aangekomen besefte ik dat mijn dromen me werkelijk tekort schoten. De schoonheid der natuur was werkelijk overweldigend. Na 6 weken keerden mijn vrienden terug naar het thuisland en trok ik verder naar Maleisië, Thailand, Singapore en Australië, waarna ik weer belande in Indonesië , dit 7 maanden later. Ikzelf en vooral mijn beurs vonden het welletjes en na 8 maanden arriveerde ik in het Belgenlandje. Op kerstavond vroegen mijn vrienden wat ik eigenlijk wilde doen met mijn leven (wat was mijn doel). Ik dacht er over en vertelde ze dat ik de wereld rond wilde zeilen. Dat leek mij een mooie doelstelling voor het leven.
Maar zoals ik er achter kwam het is makkelijker gezegd dan gedaan. Het plan was geboren en ik wilde dan er ook aan werken om het geheel te kunnen realiseren. Mijn financiën terug opwaarderen was de eerste boodschap wat me aardig lukte maar in het achterhoofd bleef het aandringen om meer te zien en te beleven. Ik kon en wilde het niet verdringen dus wachten op mijn volgende kans.
1992
Februari 1992; het was zo ver. Een vriend van mij belde me vanuit New York, afspraak Guatemala stad. Een vlucht en het avontuur kon beginnen. Via Guatemala, Mexico terug naar New York waar we een auto kochten en via Seattle, Vancouver, Canada aandeden. Deze keer werd ik gedwongen huiswaarts te keren, maar de zee had voor altijd zijn stempel op mij gedrukt. In Canada had ik maanden op een zalm troler gewerkt en geleefd en geleerd, niets was vergelijkbaar . De zee; ik zou er naar streven !
1994
Makkelijker gezegd dan gedaan?! Terug werken was de boodschap, waarna ik weer in de meubelsector terecht kwam. 1994 Een volgende kans bood zich aan, waarnaar ik mijn beide handen uitstak. Een meubelmakerij voorbereiden om er een kopie van neer te zetten in Indonesië; iets wat me aardig lukte. Deze fase leerde mij het fijne van een meubel; tekenen, plannen en maken in het land waar ik het schip kom laten maken of kopen. Helaas werd er roet in het eten geworpen maar werd ik wel een ervaring rijker.
Hierna kwam er een tijd van verkennen en proberen; varen met een 40 meter spits op het kanaal, het hele Oostblok bewandelde ik op zoek naar mogelijkheden. Een ervaring die me aardig wat centjes kost en nagenoeg niets opbracht. Ik zit op een bepaalde periode in een moeilijke fase, maar tijd brengt raad en oplossingen.

1995
Het plan een opzetten zodat iedereen tegen een betaalbare prijs ervaringen met ons kan delen. Een groot luxe schip met duik, vis , zeil en andere activiteiten werd het uitgangspunt. Door de jaren heen viel het me op dat als ik vertelde over mijn belevingen er veel ongeloof en onbegrip uit voortvloeide. Tja, hoe ga je iemand uitleggen hoe het eten smaakt aan de andere kant van de wereld? Ik probeerde dat dan zo goed mogelijk en zocht naar een zo vergelijkend mogelijk beeld , maar het mooie kwam soms later. Namelijk als ze er zelf geweest waren en de ervaringen met mij en andere konden delen.
Er werd naar school gegaan , boekjes en documentatie werden gevormd, ik zal maar zeggen alles voorbereiden om het geheel te realiseren. Op dat moment was ik werkzaam in de caravansector waar ik ondersteund werd met raad en advies. Ik leerde ook mensen kennen uit de vakantie sector en we kwamen tot een besluit dat er een schip gebouwd moest worden.
Het leven is mooi en de zon schijnt maar deze dag is me in het geheugen gegrift. Met de voorstelling van caravans en de hier bijhorende show valt er een tent zak mis en bezeer ik mijn rug. Ik beland in het ziekenhuis waarna ik moet revalideren en het schip verhuist naar de achtergrond. Na maanden hervat ik terug mijn werk maar voel dat ik op deze manier niet goed zal kunnen genezen. Ik plaats mijzelf 1 jaar op non-actief en vertrek naar Mexico waar ik meewerk in het duikcentrum Dive- Palancar op het eiland Cozumel. Hier verblijf ik mijn tijd erg veel door in het water wat me erg goed doet en ik me weer als een vis in het water begin te voelen. Ik volg er een duikinstructeur cursus en behaal mijn diploma. Terug thuis gekomen hervat ik mijn taken weer op de afdeling aflevering, maar de tijdsgeest en en de kwaliteit laten ernstige sporen van vernieling na en de firma verdwijnt dan ook van de markt.
1998
Op dat moment leer ik Maria kennen ,een oudere dame uit Kessel. Ze heeft er een landgoed waar ze vrijwilligers vraagt om er te vertoeven en wil er een herberg maken die ten goede komt van de zieke mens , een bron waar de mens zich kan laven wanneer zijn eigen bron dreigt te verdrogen. Het is haar droom zodat ik ook mijn droom aan haar verklap . We vinden elkaar hierin en besluiten er aan te werken. Er worden zeer veel mensen uitgenodigd om te zien wat en hoe dit alles gerealiseerd kan worden. Mijn droom; beloof ik; zal na haar droom gerealiseerd worden omdat er dan ook de mogelijkheid zal bestaan het met andere te realiseren. Ze verleent mij een dienst 0,8 Ha. landbouwgrond, zodat ik tot mijn 70 ste jaar welkom ben op het 80 Ha. grote domein waarop zich een meer van 20 ha. bevind. Ik heb er mijn tuintje en kan genieten van de verse groenten en het domein zelf.
2010
Helaas sterft Maria in 2010 en zie ik het domein waar zoveel energie van zoveel mensen insteekt met pijn in mijn hard de verkoop ingaan waar het nu wacht op een volgende richting.
Ik realiseer me dat voor alles een tijd is en dat ik deze dan ook maar beter kan benutten. Het is dan ook nu de tijd dat ik verder ga met mijn voorgenomen en ingeslagen weg. Zelf weet ik heel goed wat ik wil . Kennis en ervaring is er voldoende ; het word tijd om hiermee verder te werken.
2014
Het is de bedoeling een schip te kopen in de geest van de geïllustreerde foto’s
Ons team
Crew
Groep 1: dat zorgt voor het schip dat wil zeggen alles wat met het schip te doen valt om het geheel gesmeerd en vlekloos te laten verlopen.
Groep 2: zorgt er voor dat u op uw wenken bediend word en is Nederlandstalig. Deze mensen zijn de aanspreekpunten waar u uw vragen kan stellen. Ze begeleiden u en proberen er voor te zorgen dat er u aan niets ontbreekt.